فیلتر

لعنت خداوند بر اول و آخر هرکسی که بلاگ اسپات و در نتیجه بلاگ اینجانب را فیلتر نمود ، باد! باشد که هر روز فیلتر شکن بهتری پیدا شود و کونشان را بسوزاند

مزخرف گویی

بیشتر آدم ها تا حدی در مکالمات روزانه چرند می گویند. حرف هایی که بسیار مضحکند و خالی از حقیقت. مشکل وقتی جدی می شود که آدم اراجیف خودش را باور کند! بعد می تواند در کمال ناباوری ژست منطقی به خود بگیرد و مزخرف به هم ببافد.

Life ain't a fairy tale

Honey, do you have a five for the grocery boy?

بی تربیت!

و مرور زمان به ما آموخت که لازم نکرده دیگران را تربیت کنیم! اگر عرضه ای هست و اراده ای باید صرف تادیب خویشتن خویش کنیم بلکه افاقه کند

آن شب برفی

مدت ها بود که با خودش کلنجار می رفت. خودش، خودش را گرفتار کرده بود اما زورش به خودش نمی رسید که خودش را خلاص کند! حتما الان هم در دلش به من فحش می دهد که نمی توانستی از چهار تا "خودش" در یک جمله استفاده نکنی... اما این دقیقا وصف حالاتش است. یک روز، یک روز ابری، با کتک خلاصش کردند. به زور. نه که خودش خواسته باشد ها! با زور و به ضرب کتک. به هر ترتیب این هم یک جور چاره کردن درد است دیگر.

اینترنشنال چیتینگ

از امتحان بدوبدو می آیدمبیرون. یک جای دنج پیدا می کنم تا کامپیوتر کند و بساط اسکایپ رو راه بندازم. از امریکا تا هند! خوب چه سوالایی رو بلد نیستی؟ سریع جوابارو می گم تا قبل از وقت امتحان بتونه همه رو بنویسه. و اینطوری ما شدیم دو متقلب جهانی که قطر زمین هم مانع از تقلب ما نشد. به هر حال دو تا امتحان قبلی رو با فاصله دو پا از هم تقلب کرده بودیم و باید این یکی رو هم یک کاریش می کردیم

پاتوق

بعضی آدم ها به یک جایی احتیاج دارند که گاهی بروند، بشینند، قهوه ای بخورند و گپی بزنند. پاتوق قبلی من دونات دو در دو بود در ساختمان پارک پرنس، درست زیر شرکت مشانیر که وقتم را روزها در آن می گذراندم. بی نقص نبود اما خوب بود. در این یک سال و هفت هشت ماه گاهی می رفتم استارباکس و گاهی هم دانکین دوناتس. اما هیچ کدام آن طور نبود که باید باشد. انگار یک جایشان می لنگید. دیروز ولی بالاخره پاتوق جدیدم را پیدا کردم: سینس کافه یا همان کافه مقدس خودمان. قهوه و چای عالی و محیطی خودمانی و کوچک