ختم کلام

از همه این حرف ها که بگذریم

و از روزمرگی ها

و غذایی که باید خورد

و مستراحی که باید رفت

فقط یک چیز می ماند

و آن عشق است

عشق و عشق و عشق

یافتی اش یافتی

نیافتی باختی و بیهوده زیستی

ختم کلام

------------

شاعر در این جا دچار گوز پیچیدگی حاد شد

وای امون از تو

آی زلفانت بلند

آی موهایت سیاه

آی چشمانت ستاره ریزان

آی دلت دریا

کجایی؟

"آی نی زن 

که تو را آوای نی برده ست دور از ره

کجایی؟"

-نیما

آسمان پر ستاره

پکی به سیگار می زنم. راستی آسمان آریزونا چقدر صاف و پر ستاره است. همانی که رویاهای آدمی را نادیده می گیرد. 

Shel Silverstein's poetry

Shel Silverstein says:

"There are no happy endings.
Endings are the saddest part,
so just give me a happy middle,
and a very happy start."

I say:

"There are no happy endings.
Endings are the saddest part."
We had a happy start.
So just give me a very happy middle.
I don't want an ending!
Not with you.

The loss

You lost me or I lost you?
The question is irrelevant.
We lost each other.
Somewhere in the streets of Tehran, New York, Chicago, or Phoenix.
Somewhere ...
I lost you.
You lost me.

کلاه قرمزی و سرو ناز

خیابان های فینیکس

کوچه های تهران

مردی خسته و تنها

موهای بلند تو

پریشانی و پشیمانی

چشم هایم می سوزد٬از آلودگی هواست. نه؟

«نگذاشت این پاییز را هم عاشقش باشم
این تا ابد اسفند ها گفتن ندارد که»*
*فاطمه شمس

باز شد ...

خواستم بسته باشم همه در ها و پنجره های رو به گذشته را. اما نه٬ می خواهم لای این در را باز بگذارم. اگر همه پیوندمان به نوشته های گاه و بیگاه من و خواندن های سرسری تو خلاصه شود٬ بگذار این رشته نگسلد. 

گرچه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت

وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت

حاش لله که وفای تو فراموش کند

سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند.