هوای خنک ماه سپتامبر از پنجره یک راست می خورد توی صورتم. از اتاق صدای محسن نامجو می آید: "خالی خمم فتاده ز صافی می / خواهی به شعر نابت مهمان کنم" می روم به دو سه سال پیش. میدان ونک، مشانیر، دونات شاپ، جمع دوستان صمیمی ایران، ... و حسرت حس و حال آن روزها روی سرم خراب می شود
Tuesday, September 7, 2010
Sunday, August 8, 2010
توهم
یکی از همین روزها، از همین روزهای معمولی. از خواب که بلند شوی من دیگر نیستم. آب ولی از آب تکان نمی خورد. انگار که هرگز نبوده ام
Friday, July 30, 2010
پرچم
پرچم کشور قلب من
زلف بلند و پریشان توست
به اهتزاز در آمده در باد
رهاییش در بندم می کند
و تیرگی اش نور چشمم
Monday, July 26, 2010
Monday, July 19, 2010
بی خوابی
من که به طور عادی هم شب ها خوابم نمی برد، امشب آمده ام دانکین دوناتس بلکه محیط بیدار اینجا کمکم کند برای انجام کار مفید! این را باید گفت که دونات مزخرف دانکین که به قول خودش آمریکا با آن می چرخد هیچ قابل مقایسه با دونات های عالی پارک پرنس (حوالی میدان ونک)نیست. دخترک چینی که پشت میز کناری من نشسته دارد مقاله می نویسد آن هم با فونت بنفش! پسر روبرویی که دارد با دوستانش گپ می زند با هیجان می گوید: ایتس فاکینگ هیلریس! و من دارم گوش می دهم به شعر رومی با صدای مسعود بهنود:
اگر چراغ دلی دان که ره کجا باشد
وگر خدا صفتی دان که کدخدات منم